لاغری دوباره مد شده است، اما آیا واقعاً از بین رفته است؟ | اختلالات اشتها


من به سنت هالووین احترام بگذارید که با موفقیت آن چیزهایی را که در هر شب دیگری از ضایع شدن امتناع می‌کردند. با مرور عکس‌ها در هفته گذشته، چندین ارواح شلخته، چندین شلخته را دیدم داستان اسباب بازی شخصیت ها. من دقّه های بسیار بسیار زیادی دیدم که یکی به مینیون چسبیده بود و هم ته مارج سیمپسون و هم سیندرلا را دیدم. اما در حالی که من همیشه این ماموریت را تحسین می کنم، ماموریتی که هرگز از مد نمی افتد، امسال مورد دیگری قرار گرفتم – لاغری.

روزنامه‌های سبک با احتیاط گزارش می‌دهند: «لاغر برگشته است». زمانی که کیم کارداشیان لباس قدیمی مرلین مونرو را در مت گالا پوشید، بیشتر اخبار بر رسوایی بی احترامی به یک قطعه موزه متمرکز بود. اما برای زنان، به‌ویژه زنان جوان، داستان واقعی در پاراگراف‌های چهار و پنج به پایان رسید: این رژیم غذایی افراطی بود که کارداشیان دنبال کرد و فقط «تمیزترین سبزیجات و پروتئین‌ها» را می‌خورد تا آن لباس درخشان را به تناسب درآورد. رژیم‌های غذایی مشابهی در آشپزخانه‌های دانش‌آموزان در سراسر بریتانیا اتفاق می‌افتد و به صورت آنلاین در هشتگ‌ها و ویدیوهای با نور به اشتراک گذاشته می‌شد. تصادفی نیست که این تغییر فرهنگ، این لباس‌های هالووین با دشت‌های وسیع شکم کشیده، همزمان با بازگشت مد Y2K است. با بازگشت سه راهی نوزادی و شلوار جین کوتاه، خاطره بسیاری از این لباس‌ها به وجود آمد که چگونه به ما این ایده را القا کرد که این لباس‌ها به تن ما نمی‌رسند، بلکه بدن ما بود که با این لباس‌ها نمی‌آید. .

در TikTok، محبوبیت جستجوهایی مانند «بدن شیک هروئینی» منجر به مشاهدات شکننده بیشتری شده است که «لاغر در داخل است» – شلوار جین کم‌قد به شاخص توده بدنی پایین نیاز دارد، سه‌راهی بچه اصلاً به چای نیاز ندارد. البته شیک هروئینی شکل بدن مد روز دهه 1990 بود، طرح کلی آن با زغال کم رنگ کشیده شده بود، انحناهای کوچک، زوایای تیز، بوی مالیخولیا مایع CK1. روندهای فعلی زیبایی به همین جهت متمایل هستند: آموزش های آرایشی نشان می دهد که چگونه حلقه های زیر چشم را جعلی کنید، یا چگونه با استفاده از زرق و برق و رژگونه روشن به نظر برسید که گریه کرده اید. آرایش به این روند سرعت می بخشد، نوعی قرص لاغری برای پوست. در سپتامبر، تنوع داستانی درباره افزایش تقاضا برای Ozempic، یک داروی دیابت که می تواند منجر به کاهش وزن چشمگیر شود، منتشر کرد. امروزه، در اخباری که تیره و تار می شوند، عجله در مصرف دارو به این معنی است که برای بیماران دیابتی که سلامتشان به آن وابسته است، کمبود وجود دارد.

و رسانه های اجتماعی می دهند و می گیرند – . در همان دقیقه پیمایش می‌توانید، برای مثال، هم ویدیوهای #WhatIEatInADay (یکی که من تماشا کردم فقط از “هندوانه” تشکیل شده بود) و هم نظرات زیرکانه افرادی مانند بربری ایمانی (عصا و ادویه در TikTok)، که پست‌های ویروسی آن به والدین هشدار می‌دهد که افزایش محتوای «نازک‌سازی» نه تنها منجر به اختلالات خوردن می‌شود، بلکه می‌تواند فرزندانشان را به سمت اینترنت «راست جایگزین» سوق دهد. مسیر “سلامتی فاشیسم” اکنون به طرز آشکاری پیموده شده است. او همه‌گیری را به‌عنوان یک محرک مشخص می‌کند: «بدن ایده‌آل»، کنترل‌شده و فعال، مکانی برای سلامتی، برای بسیاری به یک وسواس تبدیل شد.

این اتفاق می افتد. پذیرش بیماران مبتلا به اختلالات خوردن در بیمارستان در انگلیس در پنج سال گذشته 84 درصد افزایش یافته است. ژانویه گذشته، موسسه خیریه اختلال خوردن ضرب و شتم بیشترین تعداد جلسات حمایتی را برای افراد مبتلا به اختلالات خوردن در یک ماه در تاریخ خود ارائه کرده است.

آیا حرکت مثبت بدن تاثیری داشته است؟ من تعجب میکنم. اگر شکست خورد، شکست خورد زیرا هرگز به اندازه کافی عمیق نبود – تمام مسئولیت احساس آن مثبت بودن را به عهده خود فرد گذاشت، به جای بازجویی از چربی هراسی، جنسیت گرایی، طبقه گرایی و نژادپرستی که منجر به رابطه اغلب خشونت آمیز یک فرد با بدن خود شد. . تنها جایی که من واقعاً اثرات آن را می بینم جایی است که برندها به سرعت یاد گرفته اند که دنبال لاغری را با مفهوم تندرستی، یا پاکیزگی یا توانمندسازی جایگزین کنند، یا از مدلی با سایز بزرگ برای کمپین های خود استفاده کنند، و گاهی اوقات فراموش می کنند که سپس لباس بسازند. آن “سایزهای اضافی” که مشتریانش می توانند بپوشند. اگر لاغری برگشته است، و با افتخار، بدون نقاب و بدون اخطارهای مدرن سلامت یا تناسب اندام، به عنوان پاسخی به حرکت مثبت بدن است. ما گاهی اوقات کورکورانه به عقب می‌لغزیم، فریفته امکان کنترل در زمانی که به نظر می‌رسد خیلی کم در اختیار ماست.

تصویر بدن موضوعی است که من بارها و بارها به آن باز می گردم، زیرا اطلاعات زیادی از نحوه زندگی ما، از موفقیت ما در مدرسه گرفته تا سلامت روانی و جسمی ما، و مشاغل و روابطی که در بزرگسالی داریم، می دهد. اما آن را به آرامی انجام می دهد، یک صدای کوچک زمزمه کننده، بیشتر شبیه به خش خش. و در حالی که من همیشه برای اظهار نظر در مورد این روندهای بدن احساس خارش می کنم، این کار را می دانم که می دانم هوا دادن به آنها خطرناک است. زیرا، چه به «ضخامت باریک» و چه «جشن منحنی‌ها» نگاه کنیم، همان دانه در مرکز همه آن‌ها قرار دارد: این ایده که چاق بودن بد است، به سمت بداخلاقی یا شکست یا بی‌ارزشی اشاره می‌کند. .

هیچ کس به عنوان “چاق” برای هالووین نیامد – برخی چیزها هنوز خیلی ترسناک هستند. این فصل، نازک است. فکر می‌کنم اگر باور داشته باشید که واقعاً از بین رفته است، منطقی است.

به ایوا به آدرس e.wiseman@observer.co.uk ایمیل بزنید یا او را در توییتر دنبال کنید @EvaWiseman




منبع: https://www.theguardian.com/lifeandstyle/2022/nov/13/skinniness-is-back-in-fashion-but-did-it-ever-really-go-away

توسط Calvin Klein

Calvin Klein